Gebed om roepingen

Juni 2017

Gebedsintentie
Voor de regering van ons land;
dat zij het christelijk geloof in de samenleving blijft steunen.

Schriftlezing Handelingen 24, 10-21
In die tijd nam Paulus het woord en sprak tot Felix: “Wetend dat gij sinds vele jaren rechter zijt over dit volk, verdedig ik mijn zaak met goed vertrouwen. Gij kunt u ervan vergewissen, dat er niet meer dan twaalf dagen verlopen zijn sinds ik naar Jeruzalem opging om te aanbidden. Niemand zag mij in de tempel redetwisten of een volksoproer veroorzaken, evenmin in de synagoge of waar dan ook in de stad. Ook kunnen ze u geen enkel bewijs leveren van wat zij mij hier ten laste leggen. Wel wil ik u dit bekennen, dat ik de God van onze vaderen dien volgens de Weg die zij een sekte noemen, terwijl ik blijf geloven aan alles wat in de Weg en de Profeten geschreven staat. Op God heb ik mijn hoop gesteld, zoals ook zij die koesteren, dat er een opstanding zal zijn van rechtvaardigen en onrechtvaardigen. En daarom beijver ik mijzelf altijd een zuiver geweten te hebben voor God en de mensen. Zo ben ik na vele jaren teruggekomen om aalmoezen voor mijn volk te brengen of offers op te dragen. Enkele Joden uit Asia vonden mij na mijn reiniging hiermee bezig in de tempel zonder dat er sprake was van volksoploop of ongeregeldheden. Dezen moesten dus eigenlijk voor u staan en een aanklacht indienen, als ze iets tegen mij zouden hebben. Of laten anders deze mannen zelf hier zeggen welke misdaad ze hebben ontdekt toen ik voor het Sanhedrin stond, tenzij het gaat om dat ene woord dat ik uitriep toen ik in hun midden stond: Om de opstanding uit de doden sta ik heden voor u terecht.”

Ter overweging
Iedere man en iedere vrouw die verantwoordelijkheid draagt in een regering moet zich twee vragen stellen: 1) Houd ik van mijn volk en wil ik het beter dienen? 2) Ben ik nederig en luister ik naar andermans meningen zodat ik de beste weg kan kiezen? Niemand van ons kan zeggen: “Maar ik heb daar toch niets mee te maken, ‘zij’ zitten toch in de regering!” Nee, ik ben medeverantwoordelijk voor hun regering en moet mijn best doen en zoveel mogelijk in de politiek meewerken zodat ze goed regeren. De politiek is – zoals de sociale leer van de Kerk zegt – één van hoogste vormen van naastenliefde, want ze dient het algemeen welzijn. Ik kan mijn handen niet in onschuld wassen. Wij allen zijn verplicht om iets te doen, maar we zijn er ondertussen al aan gewend geraakt te denken dat het volstaat om alleen maar te roddelen over de degenen die regeren, slecht te spreken over hen en over wat niet functioneert. Bidden we voor de leiders, dat ze ons goed regeren. (Ochtendmeditatie, 16 september 2013)

Gebed
God, die in uw wonderbaar raadsbesluit alles regelt, verhoor welwillend ons gebed voor het land waar wij wonen: laat er altijd eensgezindheid en gerechtigheid heersen. Laat hen die ons regeren overtuigd zijn van de rijkdom van het Evangelie en alle volgelingen van uw Zoon de ruimte geven om hun geloof in vrijheid en zonder belemmeringen te kunnen beleven. Schenk hen uw wijsheid zodat er vrede en voorspoed zal zijn voor allen die hier wonen. Dat vragen wij U door Christus onze Heer.  Amen.

 

Juli 2017

Gebedsintentie
Voor de herders van de Kerk;
dat zij hoopvolle en enthousiaste getuigen zijn van het Evangelie.

Schriftlezing 2 Timotheüs 1, 6-11
Vergeet niet het vuur aan te wakkeren van Gods genade die in u is door de oplegging van mijn handen. Want God heeft ons niet een geest geschonken van vreesachtigheid, maar een geest van kracht, liefde en bezonnenheid. Schaam u dus niet van onze Heer te getuigen. Schaam u evenmin voor mij, zijn gevangene. Draag uw deel in het lijden voor het Evangelie, door de kracht van God, die ons gered heeft en geroepen met een heilige roeping, niet op grond van onze verdiensten, maar volgens het vrije besluit van zijn genade. Van alle eeuwigheid ons verleend in Christus Jezus, is zijn genade nu openbaar geworden door de verschijning van onze Heiland, Christus Jezus, die de dood heeft vernietigd en onvergankelijk leven deed aanlichten door het Evangelie. Van dit Evangelie ben ik aangesteld als heraut en apostel en leraar.

Ter overweging
Onze samenleving wordt krachtig gemarkeerd door secularisatie. Ik moedig u aan ook present te zijn in het publieke debat, op alle domeinen waar mensen aanwezig zijn om de barmhartigheid van God en Zijn tederheid voor iedereen zichtbaar te maken. In de wereld van vandaag moet de Kerk zonder aarzelen de woorden van Jezus herhalen: “Komt allen tot mij, die vermoeid zijn en onder lasten gebukt, ik zal u rust en verlichting schenken” (Mt. 11, 28). Maar laten wij ons de vraag stellen: wie een christen ontmoet, begrijpt hij iets van de goedheid van God, van de vreugde Christus te hebben ontmoet? Zoals ik al vaker bevestigd heb, vertrekkend vanuit een authentieke ervaring van het bisschopsambt, groeit de Kerk niet door proselitisme maar door aantrekkingskracht. Zij is naar allen gezonden om de hoop te doen ontwaken! Daarom is het belangrijk om uw gelovigen te bemoedigen en om gelegenheden tot dialoog aan te grijpen en present te zijn bij instanties waar de toekomst bepaald wordt; zo zullen ze hun bijdrage leveren aan het debat over de grote vragen van de samenleving betreffende bijvoorbeeld het gezin, het huwelijk of het einde van het leven. Meer dan ooit is er een noodzaak tot oecumene en een uitnodiging om te komen tot een ware dialoog die elementen van waarheid en van goedheid zoekt en die antwoorden geeft vanuit de inspiratie van het Evangelie. De Heilige Geest laat ons vanuit onszelf vertrekken op weg naar de anderen! (Toespraak tot de Nederlandse bisschoppen bij gelegenheid van het Ad Liminabezoek, 2 december 2014)

Gebed
God, Herder en Leidsman van uw gelovigen, zie welwillend naar allen die U hebt aangesteld tot herders van uw Kerk. Schenk hen de genade door in woord en voorbeeld bij te dragen tot het heil van allen die zij leiden om eens, met de gemeenschap die aan hun zorgen is toevertrouwd, het eeuwig leven binnen te gaan. Dat vragen wij U door Christus onze Heer. Amen.

 

Augustus 2017

Gebedsintentie
Voor onze parochies en geloofsgemeenschappen:
dat het plaatsen mogen zijn waar Gods roepstem gehoord wordt.

Schriftlezing Handelingen van de Apostelen 4, 32-35
De menigte die het geloof had aangenomen, was een van hart en een van ziel en er was niemand die iets van zijn bezittingen zijn eigendom noemde; integendeel zij bezaten alles gemeenschappelijk. Met kracht en klem legden de apostelen getuigenis af van de verrijzenis van de Heer Jezus en rijke genade rustte op hen allen. Er was geen enkele noodlijdende onder hen, omdat allen die landerijen of huizen bezaten, deze verkochten en de opbrengst ervan meebrachten om aan de voeten van de apostelen neer te leggen. Aan ieder werd daarvan uitgedeeld naar zijn behoefte.

Ter overweging
De parochie is geen structuur in verval; juist omdat zij een grote kneedbaarheid heeft, kan zij heel verschillende vormen aannemen die de bereidwilligheid en de missionaire creativiteit van de herder en de gemeenschap vereisen. Hoewel zij zeker niet alleen de enige evangeliserende instelling is, zal zij, als zij in staat is zich te hervormen en voortdurend aan te passen, “de Kerk zelf die leeft te midden van de huizen van haar zonen en dochters,” blijven. Dit veronderstelt dat zij werkelijk in contact staat met de gezinnen en het leven van het volk en niet tot een omslachtige structuur, los van de mensen, wordt of een groep van uitverkorenen die naar zichzelf kijken. De parochie is een kerkelijke aanwezigheid in het gebied, een omgeving waar naar het Woord wordt geluisterd, van groei van het christelijk leven, van dialoog, van verkondiging, van edelmoedige naastenliefde, van aanbidding en viering. Door middel van al haar activiteiten bemoedigt en vormt de parochie haar leden, opdat zij actief in de evangelisatie zijn. Het is een gemeenschap van gemeenschappen, een heiligdom waar de dorstigen komen drinken om verder te gaan op de weg, en een centrum van voortdurende missionaire uitzending. Wij moeten echter erkennen dat de oproep tot herziening en vernieuwing van de parochies nog geen voldoende vruchten heeft gegeven, opdat zij mensen meer nabij zijn en een omgeving van levende gemeenschap en deelname zijn en zich volledig oriënteren op de zending. (Evangelii Gaudium, nr. 28)

Gebed
Vader van barmhartigheid, schenk ons levende, vurige en blije christelijke gemeenschappen waar het gemeenschapsleven opborrelt en waar jongeren aangemoedigd worden om zich aan U en aan de evangelisatie toe te wijden. Ondersteun de gemeenschappen in hun taak om jongeren te helpen bij het onderscheiden van hun roeping opdat zij zich toewijden aan U en de medemens. Geef onze gemeenschappen de wijsheid om tot het noodzakelijke onderscheidingsvermogen van roepingen te komen. Dat doorheen alles de grootheid van uw barmhartige liefde schittert. Dat gemeenschappen tot bloei komen door de Heilige Geest en bron worden van authentieke roepingen ten dienste van het godsvolk. Dat vragen wij U door Christus onze Heer. Amen.

 

September 2017

Gebedsintentie
Voor alle gedoopten:
dat zij hun christelijke roeping herontdekken.

Schriftlezing Matteüs 5, 13-16
Gij zijt het zout der aarde. Maar als het zout zijn kracht verliest, waarmee zal men dan zouten? Het deugt nergens meer voor dan om weggeworpen en door de mensen vertrapt te worden. Gij zijt het licht der wereld. Een stad kan niet verborgen blijven als ze boven op een berg ligt! Men steekt toch ook niet een lamp aan om ze onder de korenmaat te zetten, maar men plaatst ze op de standaard, zodat ze licht geeft voor allen die in huis zijn. Zo moet ook uw licht stralen voor het oog van de mensen, opdat zij uw goede werken zien en uw Vader verheerlijken die in de hemel is.

Ter overweging
Er is nood aan christenen die voor de mensen van vandaag de barmhartigheid van God, zijn tederheid voor elk schepsel, zichtbaar maken. We weten allen dat de crisis van de mensheid vandaag niet oppervlakkig is, ze is diep. Daarom kan de nieuwe evangelisatie, omdat ze oproept om tegen de stroom in te gaan, zich van de afgoden af te keren naar de enige ware God, niet anders dan de taal van de barmhartigheid gebruiken eerder nog door daden en houdingen dan door woorden. Te midden van de mensheid van vandaag zegt de Kerk: kom naar Jezus, jullie allemaal, die uitgeput en onderdrukt zijn en jullie zullen rust voor jullie zielen vinden. Kom naar Jezus, alleen Hij heeft woorden van eeuwig leven. Elke gedoopte is ‘Christoffel’, drager van Christus zoals de oude heilige Vaders zeiden. Wie Christus ontmoet heeft kan deze ervaring niet voor zich houden, maar voelt het verlangen ze te delen, om anderen naar Jezus te brengen. We moeten ons allen de vraag stellen of wie ons ontmoet, in ons leven de warmte van het geloof waarneemt, op ons gelaat de vreugde ziet omdat we Christus ontmoet hebben! (Toespraak tot de algemene vergadering van de Pauselijke Raad ter bevordering van de nieuwe evangelisatie, 14 oktober 2013)

Gebed
God, U hebt gewild dat de kracht van het Evangelie als een gist de wereld doordringt. Schenk uw hulp aan de gelovigen, die U geroepen hebt tot een leven in de wereld te midden van aardse beslommeringen en zorgen. Laat hen, bezield met een christelijke geest en gesterkt door uw nabijheid, hun taak vervullen en in deze wereld blijde getuigen zijn van uw Evangelie. Dat vragen wij U door Christus onze Heer. Amen.

 

Oktober 2017

Gebedsintentie
Voor de gebedsgroepen in onze parochies:
dat zij met volharding blijven bidden om roepingen.

Schriftlezing Matteüs 9, 37-38
“Bij het zien van die menigte mensen werd Hij door medelijden bewogen, omdat ze afgetobd neerlagen als schapen zonder herder. Toen sprak Hij tot zijn leerlingen: ‘De oogst is groot maar arbeiders zijn er weinig. Vraagt daarom de Heer van de oogst arbeiders te sturen om te oogsten’.”

Ter overweging
Elke morgen bid ik het brevier. Ik bid graag met de psalmen. Vervolgens draag ik de mis op. Ik bid de rozenkrans. Maar mijn voorkeur gaat uit naar de avondaanbidding, ook wanneer ik afgeleid ben en ik aan andere zaken denk of wanneer ik indommel tijdens de gebedstijd. ‘s Avonds tussen zeven en acht uur houd ik me gedurende één uur op voor het Allerheiligste in aanbidding. Maar ik bid ook mentaal, bijvoorbeeld wanneer ik wacht op de tandarts of op andere momenten van de dag. Het gebed is voor mij steeds een gebed vol herinneringen: herinneringen aan mijn eigen levensverhaal of aan wat de Heer heeft gedaan in Zijn Kerk of in een specifieke parochie. (Uit een interview met de Italiaanse jezuïet Antonio Spadaro, 19, 23 en 29 augustus 2013)

En nu zou ik het belang en de schoonheid van de rozenkrans in herinnering willen brengen. Als wij het ‘Wees Gegroet’ bidden, worden wij meegenomen om de mysteries van Jezus te beschouwen, dat wil zeggen om na te denken over de belangrijke momenten van Zijn leven opdat Hij, zoals voor Maria en voor de heilige Jozef, het midden zou zijn van onze gedachten, aandacht en bezigheden. Het zou mooi zijn dat wij samen in familie, onder vrienden, in de parochie, de rozenkrans of een ander gebed tot Jezus en de Maagd Maria zouden bidden! Gebed dat samen gebeden wordt is een kostbaar moment dat het gezinsleven en vriendschap nog meer versterkt. Leren wij meer in het gezin en als gezin te bidden! (Algemene audiëntie, 1 mei 2013)

Gebed
God, wij danken U voor allen die zich in gebed verenigen en U aanhoudend blijven vragen om arbeiders voor de oogst. Wees niet doof voor hun gebeden, zie met liefde neer op hun inspanningen en wil uw Kerk nieuwe roepingen schenken. Zegen de leden van de gebedsgroepen en laat hen in onze parochies en geloofsgemeenschappen een getuige zijn van de biddende Kerk die alle goeds van U verwacht. Dat vragen wij U, op voorspraak van onze hemelse moeder Maria, door Christus onze Heer. Amen.

 

November 2017

Gebedsintentie
Voor katholieke gezinnen;
dat ouders hun kinderen opvoeden in het geloof in Jezus Christus.

Schriftlezing Lucas 2, 41-52
Zijn ouders reisden ieder jaar, bij gelegenheid van het paasfeest, naar Jeruzalem. En overeenkomstig het gebruik bij dit feest gingen zij opnieuw daarheen toen Hij twaalf jaar geworden was. Maar na afloop van die dagen bleef het kind Jezus, terwijl zij terugkeerden, in Jeruzalem achter, zonder dat zijn ouders het wisten. In de mening dat Hij zich bij de karavaan bevond, gingen zij een dagreis ver en zochten Hem toen onder familieleden en bekenden. Omdat zij Hem niet vonden, keerden zij al zoekende naar Jeruzalem terug. Pas na drie dagen vonden zij Hem in de tempel, waar hij te midden van de leraren zat, naar wie Hij luisterde en aan wie Hij vragen stelde. Allen die Hem hoorden, waren verbaasd over zijn begrip en zijn antwoorden. Toen zij Hem daar opmerkten, stonden zij verslagen. Zijn moeder zei tot Hem: “Kind, waarom hebt Ge ons dit aangedaan? Denk toch eens met wat een pijn uw vader en ik naar U hebben gezocht.” Maar Hij antwoordde: “Wat hebt ge toch naar Mij gezocht? Wist ge dan niet, dat Ik in het huis van mijn Vader moest zijn?” Zij begrepen echter niet wat Hij daarmee bedoelde. Hij ging met hen mee naar Nazareth en was aan hen onderdanig. Zijn moeder bewaarde alles wat er gebeurd was in haar hart. En met de jaren nam Jezus toe in wijsheid en welgevalligheid bij God en de mensen.

Ter overweging
Een gemeenschap is meer dan de optelsom van de personen. Het is de plaats waar men leert liefhebben, het natuurlijke middelpunt van het menselijk leven. Ze bestaat uit gezichten van personen die liefhebben, met elkaar spreken, zich voor elkaar opofferen en het leven, vooral het meest broze en zwakke, verdedigen. Men zou zonder overdrijven kunnen zeggen dat het gezin de drijfkracht van de wereld en van de geschiedenis is. Elk van ons bouwt in het gezin zijn eigen persoonlijkheid op door met vader en moeder, met broers en zussen op te groeien door de warmte van thuis in te ademen. Het gezin is de plaats waar we een naam krijgen. Het is de plaats van de gevoelens, de ruimte van de intimiteit, waar men de kunst van het gesprek leert, van de intermenselijke omgang. In het gezin wordt de persoon bewust van de eigen waardigheid en, zeker wanneer de opvoeding christelijk is, erkent de waardigheid van elke afzonderlijke persoon, in het bijzonder van de zieke, de zwakke, uitgerangeerde. Dit alles is de gezinsgemeenschap, die vraagt om als zodanig erkend te worden, zeker vandaag, nu de bescherming van de individuele rechten overheerst. We moeten het recht verdedigen van deze gemeenschap: het gezin. (Toespraak tot de algemene vergadering van de Pauselijke Raad voor het gezin, 25 oktober 2013)

Gebed
God, U hebt uw liefde voor ons mensen uitgedrukt door uw eigen Zoon mens te laten worden. Hij werd geboren in een menselijk gezin en mocht opgroeien in liefdevolle zorg. Zo hebt U huwelijk en gezin op een bijzondere wijze gezegend en geheiligd. Wij danken U hiervoor. Luister in uw barmhartigheid naar ons gebed: geef dat wij het voorbeeld navolgen van de heilige Familie door een goed gezinsleven en door onderlinge liefde. Dan zal uw roepstem worden gehoord. Wij vragen het U door Christus onze Heer. Amen.

 

December 2017

Gebedsintentie
Voor de jongeren:
dat zij de roepstem van Christus leren verstaan en beantwoorden.

Schriftlezing Marcus 10, 17-22
Toen Jezus zich eens op weg begaf, kwam er iemand aanlopen die zich voor Hem op de knieën wierp en vroeg: “Goede Meester, wat moet ik doen om het eeuwig leven te verwerven?” Jezus antwoordde: “Waarom noemt ge Mij goed? Niemand is goed dan God alleen. Ge kent de geboden: Gij zult niet doden, gij zult geen echtbreuk plegen, gij zult niet stelen, gij zult niet vals getuigen, gij zult niemand te kort doen, eer uw vader en uw moeder.” Hij gaf Hem ten antwoord: “Dat alles heb ik onderhouden van mijn jeugd af.” Toen keek Jezus hem liefdevol aan en sprak: “Een ding ontbreekt u: ga verkopen wat ge bezit en geef het aan de armen, daarmee zult ge een schat bezitten in de hemel. En kom dan terug om Mij te volgen.” Dit woord ontstelde hem en ontdaan ging hij heen, omdat hij vele goederen bezat.

Ter overweging
Beste jongeren, in de jaren van de jeugd voelen jullie een groot verlangen naar vrijheid. Velen van jullie zullen zeggen dat vrij zijn betekent: doen wat men wil. Maar hier moet men nee kunnen zeggen. Vrijheid is niet altijd kunnen doen wat mij past: dat sluit op, schept afstand, belet open en oprechte vrienden te zijn; het is niet waar dat alles goed gaat als ik mij goed voel. Vrijheid is daarentegen de gave voor het goede te kunnen kiezen: dat is vrijheid. Vrij is, wie voor het goede kiest, wie zoekt wat God behaagt, ook als dat inspanning vraagt, als het niet gemakkelijk is. Maar ik geloof dat jullie, jongeren, niet bang bent voor inspanningen, jullie zijn moedig! Alleen door moedige en sterke keuzes realiseert men de grootste dromen, die de moeite lonen er zijn leven aan te wijden. Stel je niet tevreden met middelmatigheid, met te vegeteren in comfort; vertrouw je niet toe aan wie je van de ware rijkdom afleidt door je te zeggen dat het leven slechts mooi is wanneer men veel heeft: kijk uit voor wie wil doen geloven dat jullie waarde hebben met het masker van de sterken, zoals filmhelden, of met kleren volgens de laatste mode. Jullie geluk heeft geen prijs en is niet te koop: het is geen ‘app’ die men oplaadt met een gsm: zelfs de meest geactualiseerde versie kan jullie niet helpen om in de liefde vrij en groot te worden. Vrijheid is iets anders. (Homilie Jubileumontmoeting met jongeren in Heilig Jaar van de Barmhartigheid, 26 april 2016)

Gebed
God, door de eeuwen heen hebt U vele jonge mensen geroepen om U van dichtbij te volgen. Laat ook vandaag uw stem klinken in het hart van onze jongeren: dat zij geraakt worden door uw liefde, U beter leren kennen en in deze wereld getuigen zijn van uw Evangelie. Dat zij de roeping mogen ontdekken die U voor hen heeft weggelegd, zodat zij op die manier dienstbaar zijn aan U en aan de wereld. Dat vragen wij U op voorspraak van moeder Maria, door Christus onze Heer. Amen.

 

Januari 2018

Gebedsintentie
Om roepingen tot het priesterschap:
dat velen herder willen zijn naar het voorbeeld van Christus.

Schriftlezing Johannes 10, 11-16
In die tijd zei Jezus: “Ik ben de goede herder. De goede herder geeft zijn leven voor zijn schapen. Maar de huurling, die geen herder is en geen eigenaar van de schapen, ziet de wolf aankomen, laat de schapen in de steek en vlucht weg; de wolf rooft ze en jaagt ze uiteen. Hij is dan ook maar een huurling en heeft geen hart voor de schapen. Ik ken de mijnen en de mijnen kennen Mij, zoals de Vader Mij kent en Ik de Vader ken. Ik geef mijn leven voor de schapen. Ik heb nog andere schapen, die niet uit deze schaapsstal zijn. Ook die moet ik leiden en zij zullen naar mijn stem luisteren en het zal worden: een kudde, een herder.”

Ter overweging
De heilige Carolus Borromeüs wilde herders die dienaren van God en vaders voor de mensen waren, vooral voor de armen. Maar – en het is van belang dit steeds voor ogen te houden – de ‘Woorden van Leven’ verkondigen kan alleen degene die van zijn leven een constante dialoog maakt met het Woord van God, of beter, met God die tot ons spreekt. Jullie hebben de opdracht om je te verdiepen in deze dialoog van het leven. De kennis van de verschillende disciplines is geen doel op zich, maar wordt geconcretiseerd in de dialoog van het gebed en in de echte ontmoeting met mensen. Vorming geschiedt niet ‘in gescheiden compartimenten’; gebed, pastoraat en cultuur zijn de stenen die het ene bouwwerk dragen: ze dienen stevig samengevoegd te worden om elkaar wederzijds te ondersteunen, goed gecementeerd, opdat de priesters van vandaag en morgen spirituele mannen en barmhartige herders zouden zijn, die innerlijk verenigd zijn door de liefde van de Heer en in staat zijn om de vreugde van het Evangelie in de eenvoud van leven te verspreiden. De huidige evangelisatie lijkt terug te moeten gaan naar met name de weg van de eenvoud. Eenvoud van het leven, die alle vormen van onbetrouwbaarheid en werelds-zijn aflegt, en die volstaat met een echte gemeenschap met de Heer en met anderen; eenvoud van de taal: geen complexe doctrines verkondigen, maar herauten van Christus zijn, die gestorven en verrezen is voor ons. (Toespraak tot leden van het Pauselijk Lombardische seminarie, 25 januari 2016)

Gebed
God, in deze wereld die wordt getekend door haat, geweld en onderdrukking is er behoefte aan moedige boodschappers van het Evangelie, aan grootmoedige dienaren van een lijdende mensheid, aan goede herders voor uw volk. Schenk uw Kerk priesters, zo bidden wij U, die uw volk heiligen met de instrumenten van uw genade. Zend arbeiders naar uw wijngaard, opdat zij mogen werken met het vuur van de naastenliefde en, gesterkt door uw Geest, de verlossing van Christus brengen mogen naar alle mensen. Dat vragen wij U door Christus onze Heer. Amen.

 

Februari 2018

Gebedsintentie
Om roepingen tot het permanent diaconaat:
dat er mensen opstaan die dienstbaar willen zijn aan Kerk en wereld.

Schriftlezing Handelingen van de Apostelen 6, 1-6
In die tijd, toen het aantal leerlingen steeds toenam, begonnen de Hellenisten tegen de Hebreeën te morren, omdat bij de dagelijkse ondersteuning hun weduwen achtergesteld werden. De twaalf riepen nu de leerlingen in vergadering bijeen en zeiden: “Het past niet dat wij het woord Gods verwaarlozen door de zorg voor de ondersteuning. Ziet dus uit, broeders, naar zeven mannen uit uw midden, van goede faam, vol van geest en wijsheid. Hen zullen wij dan met dit ambt bekleden, terwijl wij onszelf blijven wijden aan het gebed en de bediening van het woord.” Dit voorstel vond instemming bij de gehele vergadering en zij kozen Stefanus, een man vol geloof en heilige geest, Filippus, Prochorus, Nikanor, Timon, Parmenas en Nikolaüs, een proseliet uit Antiochië. Dezen werden aan de apostelen voorgedragen, die na gebed hun de handen oplegden.

Ter overweging
Hoe kunnen we ‘goede en trouwe dienaren’ worden? Als eerste stap worden we gevraagd om beschikbaar te zijn. Een dienaar leert dagelijks af te zien van het doen van alles op zijn eigen manier en zijn leven te leiden zoals hij dat zelf wil. Elke ochtend traint hij zichzelf om royaal te zijn met zijn 
leven en te beseffen dat de rest van de dag niet van hemzelf is, maar gegeven aan anderen. Een dienaar kan zijn vrije tijd niet opsparen; hij moet het idee opgeven dat hijzelf baas is van zijn tijd. Hij weet dat zijn tijd niet van hemzelf is, maar een geschenk van God, dat vervolgens aan Hem teruggegeven wordt. Alleen op deze manier zal het vrucht dragen. Een dienaar houdt er geen eigen agenda op na, maar staat altijd open voor het onverwachte, is steeds beschikbaar voor anderen en laat zich voortdurend verrassen door God. Een dienaar weet hoe hij de deuren van zijn tijd en innerlijke ruimte moet openen voor mensen om hem heen, ook voor degenen die op de meest vreemde momenten een beroep op hem doen, zelfs als dat betekent dat je moet afzien van iets dat je graag doet of van een moment van welverdiende rust. Beste diakens, als je laat zien dat je voor anderen beschikbaar bent, zal je bediening niet op eigenbelang gericht zijn, maar zal het evangelisch vruchtbaar zijn. (Homilie voor diakens en hun gezinnen, 29 mei 2016)

Gebed
God, U wilt zorgen voor herders die uw volk leiden en schenkt uw Kerk telkens opnieuw bedienaren die uw volk leiden op de weg naar U. Stort uw Heilige Geest uit en roep velen om U te volgen in uw liefde voor mensen. Geef ons diakens, die in woord en daad getuigen van uw liefde tot het uiterste toe; die beschikbaar zijn en hun broeders en zusters nabij zijn in uw Naam. Dat vragen wij U door Christus onze Heer.

 

Maart 2018

Gebedsintentie
Om roepingen tot het religieuze leven;
dat velen hun leven aan Christus toewijden.

Schriftlezing Matteüs 10, 37-39
In die tijd zei Jezus: “Wie vader of moeder meer bemint dan Mij, is Mij niet waardig; wie zoon of dochter meer bemint dan Mij, is Mij niet waardig. En wie zijn kruis niet opneemt en Mij volgt, is Mij niet waardig. Wie zijn leven vindt, zal het verliezen, en wie zijn leven verliest om Mijnentwil zal het vinden.”

Ter overweging
Dat het altijd waar mag zijn wat ik vroeger al eens gezegd heb: “Waar religieuzen zijn, is er vreugde.” Wij zijn geroepen om te ervaren en ervoor uit te komen dat God in staat is om ons hart te vervullen met immens geluk, zonder dat we de behoefte voelen om elders ons geluk te gaan zoeken. Daarom durf ik verwachten dat de beleving van waarachtige broederlijkheid in onze gemeenschappen onze vreugde moge voeden; dat onze totale zelfgave in dienst van de Kerk, de families, de jongeren, de ouderen en de armen onze zelfontplooiing ten goede moge komen ons leven tot volheid te brengen. Dat er onder ons geen treurige gezichten te zien zijn, ontevreden en onvoldane mensen, want “volgelingen met een lang gezicht vormen een treurig gevolg.” Zoals alle mensen, ondervinden ook wij moeilijkheden: geestesverduistering, ontgoocheling, ziekte, afnemende krachten door het ouder worden. Juist hierin moeten we de ‘volmaakte vreugde’ vinden. Laten we leren het gelaat van Christus te herkennen die in alles aan ons gelijk geworden is en vreugde putten uit de wetenschap dat we gelijk zijn aan Hem die het kruis niet geweigerd heeft. (Apostolische Brief aan de Godgewijden bij gelegenheid van het Jaar van het Godgewijde Leven, 21 november 2014)

Gebed
God, U roept alle gelovigen op tot volmaakte liefde, maar voortdurend nodigt U velen van hen uit om U van meer nabij te volgen. Wij vragen U: wek in vrouwen en mannen het verlangen op naar een leven in religieuze gemeenschap en breng hen op het pad van de evangelische saamhorigheid. Dat ze durven loslaten wat vertrouwd is en leren zoeken naar heilzame verandering. Laat hen door hun manier van leven voor Kerk en wereld een zichtbaar teken zijn van uw koninkrijk. Dat vragen wij U door Christus onze Heer. Amen.

 

April 2018

Gebedsintentie
Voor de geloofsverkondigers in onze parochies:
dat velen door hen Christus mogen ontmoeten.

Schriftlezing Matteüs, 22, 34-40
Toen nu de Farizeeën vernamen dat Hij de Sadduceeën de mond gesnoerd had, kwamen zij bijeen en een van hen, een wetgeleerde, vroeg Hem om Hem op de proef te stellen: “Meester, wat is het voornaamste gebod in de Wet?” Hij antwoordde hem: “Gij zult de Heer uw God beminnen met geheel uw hart, geheel uw ziel en geheel uw verstand. Dit is het voornaamste en eerste gebod. Het tweede, daarmee gelijkwaardig: Gij zult uw naaste beminnen als uzelf. Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten.”

Ter overweging
Catechese is een steunpilaar voor de geloofsopvoeding. Er zijn goede catechisten nodig! Dank voor deze dienst aan de Kerk en in de Kerk. Hoewel het soms moeilijk is, je hard moet werken en de resultaten soms tegenvallen: opvoeden tot het geloof is mooi! Het is wellicht het mooiste erfgoed dat we kunnen nalaten: het geloof! Het helpen van kinderen, de jeugd, volwassenen, om de Heer meer en meer te kennen en lief te hebben is een van de mooiste educatieve avonturen, het is de Kerk opbouwen. Catechisten ‘zijn’! Niet ‘werken’ als catechisten, dat volstaat niet! (…). Je zou niet vruchtbaar zijn! ‘Catechist zijn’, dat is de roeping, niet als catechist werken. Dus onthoud, ik heb niet gezegd ‘doe het werk van de catechist’, maar ‘wees’ een catechist want dat is iets waar heel je leven bij betrokken is. Het betekent mensen leiden naar de ontmoeting met Christus door onze woorden en onze levens, door te getuigen. Herinner jullie wat Benedictus XVI ons gezegd heeft: “De Kerk groeit niet door bekeringsijver. Ze groeit door aantrekking.” Wat aantrekt is het getuigenis. Catechist zijn betekent getuigenis afleggen van het geloof, coherent zijn in je eigen leven. Dit is niet eenvoudig! Wij helpen, wij leiden naar de ontmoeting met Christus door de woorden en het leven, ons getuigenis. Ik herinner me graag wat Franciscus van Assisi tot zijn medebroeders zei: “Verkondig het Evangelie en, zo nodig, gebruik woorden.” De woorden volgen… maar eerst is er het getuigenis: dat mensen in ons leven het Evangelie zien, het Evangelie kunnen lezen. Catechisten ‘zijn’ vraagt liefde. Steeds sterkere liefde voor Christus, liefde voor Zijn heilig volk. En deze liefde kan niet worden gekocht in de winkel, is zelfs niet te koop hier in Rome. Die liefde komt van Christus. Het is een geschenk van Christus. Als ze van Christus komt dan gaat ze van Christus uit en moeten wij ook opnieuw vanuit Christus vertrekken, vanuit de liefde die Hij ons geeft. (Toespraak tot de deelnemers aan het Internationale Congres van Catechisten, 27 september 2016)

Gebed
Heer, Gij wilt dat alle mensen zalig worden en tot de kennis van de waarheid komen. Verlevendig in het hart van uw gelovigen het besef van uw roeping en zend uw werkers uit om aan alle mensen het Evangelie te verkondigen. Dat door hun getuigenis velen tot geloof komen, worden tot één groot gezin en uitgroeien tot één volk voor U. Dat vragen wij U door Christus onze Heer.

 

Bron: http://www.jekomtalsgeroepen.nl  
12 Gebeden om roepingen 2017-2018