Pastorale column september 2019

Ho ‘ns even….?

De zomer loopt op z’n einde. De meeste mensen die op vakantie zijn geweest, zijn weer terug op het thuishonk. En langzamerhand begint het werkende leven weer. We bereiden ons voor op een nieuw seizoen. Agenda’s worden gevuld, vergaderschema’s vastgesteld.

En in sommige supermarkten liggen de pepernoten al weer klaar.

Ho ‘ns even….? De zomer is amper voorbij en Sinterklaas komt reeds in beeld? Waar gaat dit over? Zouden we niet veel liever ons richten op die mooie nazomer, en dáárvan proberen te genieten? Natuurlijk is het belangrijk dat we ons goed voorbereiden bij alles wat we doen; maar lukt het ons ook nog wel om stil te staan bij het moment van het hier en nu? En dat ten volle te beleven?

In onze tijd hebben we vliegtuigen; die ons binnen een paar uur naar de andere kant van de wereld kunnen brengen. En telefoons en computers stellen ons in staat om op elk moment van de dag met praktisch iedereen op aarde in contact te treden. Dat kan een gevoel geven van oneindige mogelijkheden om jezelf te ontplooien en om grip te kunnen krijgen op de wereld om je heen. En die mogelijkheden zijn dusdanig groot, dat je jezelf misschien wel schuldig gaat voelen, indien je daar weinig gebruik van maakt.

En toch: slechts één ding is nódig, zegt de Heer tegen Maria en Marta, en ook tegen ieder van ons. Niet jezelf drie slagen in de rondte werken om die dingen te bereiken die jij belangrijk vind; maar een luisterende en ontvankelijke houding aannemen ten aanzien wat de Heer ons aanreikt. Daarin ligt ons geluk, in het hier en nu van het bestaan waarin wij geplaatst zijn. Ook mèt al die zaken erbij waarvoor we niet zelf gekozen hebben, maar die ons door anderen of door een speling van het lot worden opgedrongen.

Want dat is het mooie als wij ons hart openstellen voor wat de Heer ons wil zeggen: dat we een uitweg vinden voor elke situatie waarin het leven ons brengt. Noem het de Goddelijke voorzienigheid. Uiteindelijk zijn we sowieso op Hem aangewezen. Waarom zouden we dan ook niet reeds in het hier en nu ons geheel en al richten op datgene wat de Heer van ons verlangt? Misschien dat we dan elke dag alvast een graantje kunnen meepikken van het eeuwige geluk.

Jaap Scholten


A LS J E A L L ES Z O U Z I E N W A T E R I S , W A T Z O U H ET
A N D E R S Z I J N DA N E E N LO O S S C H O U W S P E L ?

T H O M AS A K E M P I S

Reacties zijn gesloten.