Berichten Verrijzenis

Nieuws en berichten die zijn geselecteerd voor de locatie Verrijzenis.

Voor alle berichten zie: Alle berichten

Pastorale column oktober/november 2019

Andere kijk op kerk

Kerkbeelden zijn er in Nederland vele. Ik kom die dagelijks tegen. In het negatieve zijn de beelden talrijk: star instituut, fossiel uit een ver verleden, verzameling zonderlingen, dwingende macht, poel van misbruik, moralistisch bastion. U kent er vast nog wel meer. De positieve kerkbeelden zijn zeldzamer: volk Gods onderweg, plek van bezinning, moreel kompas, opvanghuis. Denk niet dat negatieve beelden alleen voorkomen buiten de kerkmuren en positieve uitsluitend zijn voorbehouden aan het kerkvolk. Buitenstaanders kunnen verrassend positief zijn, trouwe bezoekers van de eredienst mopperen en laten zich kritisch uit. Dergelijke beelden van de kerk gaan aan mij voorbij als in een film. En steeds vraag ik mij af: welk beeld doet de kerk nou een beetje recht?

Persoonlijk zoek ik het antwoord graag bij de bron. Los van wat mensen van de kerk hebben gemaakt en los van wat mensen vandaag van de kerk verwachten. De kerk is begonnen als beweging rond Jezus. Centraal thema: het koninkrijk van God gaat zich in onze wereld en in onze levens vestigen. Van zijn leerlingen vraagt Jezus om er steeds open voor te staan, er van harte aan mee te werken en krachtig uit te zien naar de realisatie. Het gaat om een levenshouding, meer dan om een politiek programma. En iets van die houding is mij al heel lang bekend.

Als knul van 7 jaar vertelde mijn vader me dat ik een broertje had gekregen. Hij ging naar het ziekenhuis om moeder op te halen en zou niet lang weg blijven. Die middag heb ik uren over de leuning van de bank gehangen met mijn neus plat tegen het vensterraam. En maar turen naar de hoek van de straat. Ik stelde me de hele tijd voor hoe het zou zijn. En bij iedere auto die de straat inreed, sloeg mijn hart een keer over. Toen onze auto eindelijk kwam, ben ik de halve straat doorgerend. Opgetogen blij, met een platte neus, mijn broertje tegemoet.

Deze ervaring als 7-jarig kind zet mij op het spoor van een alternatief kerkbeeld. Kerk, dat zijn mensen als u en ik, opgetogen blij, met platte neuzen, een koninkrijk tegemoet.

André van Boven

Pastorale column september 2019

Ho ‘ns even….?

De zomer loopt op z’n einde. De meeste mensen die op vakantie zijn geweest, zijn weer terug op het thuishonk. En langzamerhand begint het werkende leven weer. We bereiden ons voor op een nieuw seizoen. Agenda’s worden gevuld, vergaderschema’s vastgesteld.

En in sommige supermarkten liggen de pepernoten al weer klaar.

Ho ‘ns even….? De zomer is amper voorbij en Sinterklaas komt reeds in beeld? Waar gaat dit over? Zouden we niet veel liever ons richten op die mooie nazomer, en dáárvan proberen te genieten? Natuurlijk is het belangrijk dat we ons goed voorbereiden bij alles wat we doen; maar lukt het ons ook nog wel om stil te staan bij het moment van het hier en nu? En dat ten volle te beleven?

In onze tijd hebben we vliegtuigen; die ons binnen een paar uur naar de andere kant van de wereld kunnen brengen. En telefoons en computers stellen ons in staat om op elk moment van de dag met praktisch iedereen op aarde in contact te treden. Dat kan een gevoel geven van oneindige mogelijkheden om jezelf te ontplooien en om grip te kunnen krijgen op de wereld om je heen. En die mogelijkheden zijn dusdanig groot, dat je jezelf misschien wel schuldig gaat voelen, indien je daar weinig gebruik van maakt.

En toch: slechts één ding is nódig, zegt de Heer tegen Maria en Marta, en ook tegen ieder van ons. Niet jezelf drie slagen in de rondte werken om die dingen te bereiken die jij belangrijk vind; maar een luisterende en ontvankelijke houding aannemen ten aanzien wat de Heer ons aanreikt. Daarin ligt ons geluk, in het hier en nu van het bestaan waarin wij geplaatst zijn. Ook mèt al die zaken erbij waarvoor we niet zelf gekozen hebben, maar die ons door anderen of door een speling van het lot worden opgedrongen.

Want dat is het mooie als wij ons hart openstellen voor wat de Heer ons wil zeggen: dat we een uitweg vinden voor elke situatie waarin het leven ons brengt. Noem het de Goddelijke voorzienigheid. Uiteindelijk zijn we sowieso op Hem aangewezen. Waarom zouden we dan ook niet reeds in het hier en nu ons geheel en al richten op datgene wat de Heer van ons verlangt? Misschien dat we dan elke dag alvast een graantje kunnen meepikken van het eeuwige geluk.

Jaap Scholten


A LS J E A L L ES Z O U Z I E N W A T E R I S , W A T Z O U H ET
A N D E R S Z I J N DA N E E N LO O S S C H O U W S P E L ?

T H O M AS A K E M P I S

Pastorale column zomer 2019

De achttien geloofsgemeenschappen hebben ieder hun charme en kracht. Met respect kijk is terug op alle energie en tijd die met name vrijwilligers steken in het draaiende houden van allerlei zaken. Voorwaar geen eenvoudige taak die naast vreugde ook veel zorg met zich meebrengt. Petje af en veel dank voor ieders enthousiaste inzet.

Wat doet een pastor eigenlijk?

Het is voor heel veel parochianen niet altijd heel duidelijk wat een lid van het pastorale team eigenlijk doet. Niet zo vreemd, want we worden in het grote werkgebied die de drie parochies beslaan, naast de liturgische vieringen, niet meer gezien in de straten van de parochies, de winkels of de markt. We zijn echt pastores op afstand. Voor ouderen die zijn opgegroeid in een tijd waarin het ‘rijke Roomse leven’ nog een vanzelfsprekendheid was, waren pastoors en kapelaans altijd in de buurt en namen zij deel aan het lokale gemeenschapsleven. De generatie van de jaren ’70 en daarna weten inmiddels niet beter dan dat een pastor iemand is die vooral op zondag zichtbaar en hoorbaar is.

Meekijken in de agenda van de pastoor

Graag bied ik u een blik op mijn agenda zodat u inzicht krijgt in wat ik, als pastoor, zoal aan werkzaamheden verricht. Ik neem u daarvoor mee voor een vogelvlucht door mijn agenda van twee weken in juli 2019. Het begint in Lelystad waar ik voorga in een viering waarin twee echtparen hun 50-jarig huwelijksjubileum vieren met aansluitend natuurlijk koffie met wat lekkers en daarna een hapje en drankje. De volgende dag ben ik in Zwolle en die is gevuld met een teamvergadering, ziekenzalving, persoonlijk gesprek in de Norbertus parochie, bijeenkomst met kabinetschef van de Commissaris van de koning in Zwolle en een bezoek aan de diëtiste. (Ook mijn gezondheid moet ik in de gaten houden, omdat ik diabeet ben). De volgende dag teambijeenkomst i.v.m. het pastorale beleid voor de toekomst en een bezoek aan het ziekenhuis, opnieuw i.v.m. diabetes. De donderdag zijn er drie besprekingen w.o. periodieke ontmoeting met leden van de bereikbaarheidsdienst in de Thomas a Kempis parochie, bespreking met collega’s over het nieuwe vieringenrooster en vervolgens het rouwgesprek ter voorbereiding van een uitvaart in de Christoffel parochie. Vrijdag is mijn vrije dag, maar die is voor de middag bezet i.v.m. het tekenen van een akte in de Christoffel parochie bij de notaris. Zaterdag is er een uitvaart in de Christoffel parochie en aansluitend een ziekenzalving in Heino. Zondag vieringen in Elburg en Lelystad met aansluitend een huiszegen in Lelystad.

Week twee

De tweede week begint op maandag in de Christoffel parochie met een persoonlijk gesprek, daarna door naar Kampen voor een persoonlijk gesprek en door naar een stervende in het hospice in Zwolle. In de avond de mis in Lelystad. Die viering was eigenlijk geannuleerd, maar door een misverstand was ik er toch en heb de mis dan ook gedaan, waar de aanwezigen heel blij mee waren. Dinsdag bespreking met aanwezige teamleden om het vieringenrooster af te ronden waarna het aan de drie parochies kan worden gestuurd voor afronding en eventuele correcties. In de middag onverwacht een ziekenzalving in de Christoffel parochie en in de avond bijeenkomst ter voorbereiding op de processie en viering van Maria ten Hemelopneming op 15 augustus aanstaande. Woensdag is eigenlijk een lunch in de Christoffel parochie maar die heb ik afgezegd om alle mails en andere administratie af te handelen. Tussen de bedrijven door tracht ik dat bij te houden maar voor sommige zaken moet je meer tijd nemen. In de avond een gesprek met een kandidaat lid voor een Locatieraad in de Thomas a Kempis parochie. Donderdag opnieuw naar een notaris voor de ondertekening van een akte, maar nu in de Norbertus parochie. ‘s Middags persoonlijk gesprek en ’s avonds het periodieke Driebesturen overleg. Vrijdag: geen afspraken, behalve dat mijn auto naar de garage moet voor de APK. Zaterdag en zondag vieringen in de Thomas a Kempis parochie.

Tot zover een kijkje in mijn agenda van twee weken. Veel bestuurlijk en pastoraal contact, met tussendoor allerlei mails en telefoontjes over vieringen, verzoeken tot vormsel, doop en huwelijk en biecht. En (telefonisch) overleg over allerlei bestuurlijke zaken.

Met dit inkijkje hoop ik u een begin van een antwoord te hebben kunnen geven op wat een pasto(o)r zoal doet. Alle leden van het pastoraal team kennen een soortgelijke invulling van de werkweek die niet uit vijf werkdagen maar uit zes werkdagen bestaat, met een vrije dag in de zeven dagen. Dit is geen klagen, want we doen ons pastorale werk met heel veel vreugde. Het leek me goed om u te laten weten dat we op vele fronten aanwezig willen zijn, zo goed en kwaad als het kan.

Nu mijn vakantieperiode is aangebroken heb ik persoonlijk behoefte aan ont-moeten. Even geen verplichtingen, geen heen en weer reizen tussen drie parochies. Gewoon lekker genieten van ontspanning en rust. Na de vakantie is er weer nieuwe energie en enthousiasme om te gaan doen wat gedaan moet worden en dat is: samen kerk-zijn. Opnieuw met elkaar de boodschap van het Goede Nieuws van Jezus Christus waar maken in het leven van alledag. Daarin ligt uiteindelijk het wezen van onze opdracht.

Pastoor Ton Huitink