Een Pinkstergedachte: Perfectie.
Hoe kijken wij naar onszelf? Wat voor een beoordelingscijfer geven wij ons zelf? Een rare vraag? Toch doen wij het ongemerkt. De schaal van beoordeling loopt van een nul tot perfectie, van loser tot bink, God kijkt toch even iets anders…………….. Hij IS perfectie, hoeft er niet naar te streven, Hij is het. Omdat hij het is, laat Hij ons daarin delen, ieder op zijn eigen manier…………………. Om zijn Kind te zijn!
Een goede bekende van mij formuleerde het zo
Ware perfectie
Word gevonden in de hemel
Waar Hij de scepter zwaait:
Met ware perfectie
Heeft Hij de mens getooid en verfraait.
Met ware perfectie
Sluit alles aan:
De mens, het dier, de aarde:
De zee, de lucht, de regen
Voor elkaar, van grootse waarde.
De rijkdom is
Niet te evenaren, of te overstijgen
Ondanks alles, wat de mens bereikt:
Wat de mens perfectie vind?
Voor God is niets, wat het lijkt.
Hij vraagt ons niet
Die perfectie te bereiken
Hij weet; we kunnen er niet bij
Hij vraagt ons om simpelweg: Zijn kind te zijn
Dat vraagt Hij!
Ware perfectie…
Voor een ander, zo lelijk als de nacht
Voor wéér een ander, niet goed genoeg
God ziet pure schoonheid…
Al héél vroeg.
Hij schiep alles, tot in de finesses,
Hij schept vandaag nog stééds
Vanuit de hemel, waar Hij de scepter zwaait:
Perfectie word gevonden en gezien,
Waar Hij aan het werk is,
Waar de Geest waait.
Astrid Luijten
Het evangelie spreekt over de kracht van vergeving. De mens die vergeeft, slaat de weg naar perfectie in. Biedt ruimte aan de Geest van God om werkzaam te zijn door hem/ haar heen ten bate van Gods Kerk en wereld. Pinksteren: Wij zijn Gods Kind. Zalig Pinksteren.