Zwolle | Kampen | IJsselmuiden | Hasselt | Hattem | Herfte-Wijthmen
Terug

Pastorale Column november 2025

Advent is een tijd van voorbereiding. (Ga ik wel of niet op kraamvisite)
Kerst is de tijd om toch maar te gaan. (De beslissing)
Je leven is ervaren dat God recht schrijft op allerlei rare wegen, ook op die van u. (Het kan verkeren)

 Kraamvisite

‘k Had eerst even moeten bellen,
Maar dat bedacht ik toen ik er al was.
Dat ik daar nou zo vlug heen moest snellen,
Het zat me later toch best dwars.

Ik ging naar mijn vriendin, heel spontaan.
En haar man deed meteen voor me open.
Hij liet me echt niet buiten staan,
‘k Mocht zo naar de kraamkamer lopen.

Mijn vriendin lag in bed te kijken
naar haar pasgeboren zoon.
Ze liet het kind haar liefde blijken
door tegen hem te praten op zachte toon.

‘k Zag de vader, de moeder
en dit mooie kind.
En in stilte vroeg ik ons aller hoeder:
Wees hen toch goed gezind!

Hierna keek ik naar de mensen rond het bed,
nou, daar schrok ik toch wel van.
Gelukkig hield ik me keurig net,
dat komt omdat ik me goed beheersen kan.

‘k Had, hoe zal ik het zeggen,
begrijp me nu niet verkeerd,
toch eerst even moeten overleggen,
dan had ik me niet aan de visite bezeerd.

Want wie waren daar zo op bezoek?
Nou, het was me het stelletje wel.
Ze kwamen uit elke steeg en hoek
en volgens mij zelfs eentje uit de cel.

‘k Zag daar de rappe verkoper van het station
en ik weet haast wel zeker
dat hij al aan zijn derde gebakje begon
en hij had jenever in zijn koffiebeker.

Ook was er een dame uit mijn straat
en al loopt ze wel altijd keurig recht,
’t is er één, die vaak met andere mannen gaat,
naar men mij heeft gezegd.

Mijn witte werkster was er bovendien.
Het is een goeie, daar niet van,
maar in de kerk zul je haar nooit zien
en ze leeft gescheiden van haar man.

Ach, ik zal hier niet iedereen noemen.
Ik hou niet zo van kwaadsprekerij
en ik wil me er ook niet op beroemen,
maar dit soort mensen, daar hoor ik niet bij.

Mijn vriendin zag mijn blik van afkeer,
heel speciaal keek ze me aan.
Haar woorden deden me erg zeer,
ze zijn dwars door me heen gegaan.

Wat waren dan haar woorden?
Wel, ze waren niet voor mij alleen.
Maar ook voor de anderen, die ze hoorden.
Ik zal ze U noemen, één voor één.

Ze zei, en deze woorden veranderden mijn leven
Juist voor hen, die lijken verloren
wil mijn zoon zijn leven geven,
Juist voor hen is hij geboren.

‘k Had eerst even moeten bellen.
Nee, toch goed dat ik het niet deed,
want nu kan ik ook U vertellen
dat ik nu zeker weet:
Dat ook voor mij, die leek verloren
Jezus, de Heiland is geboren

Goede voorbereiding op het kerstgebeuren
Zalig kerstfeest
Een gezegend leven.

 Pastor v.d. Vegt