Pastorale Column december 2021

December, maand van licht

We gaan de adventstijd weer in. Tijd van voorbereiding op het hoogfeest van Kerstmis. Dan vieren we de komst van de Heer in zijn eigen schepping. En ook stellen wij ons hart open om Hem weer opnieuw welkom te heten in ons dagelijks bestaan. Het is goed om daar elk jaar weer bij stil te staan. Ja, stil te staan; het stil laten worden in onszelf.

En oog krijgen voor waar we staan in het leven, en misschien ook wel op nieuwe ideeën te komen van hoe we aan ons leven invulling willen geven.

Kerstmis is een feest van licht. We zien het als we door de straten gaan: huizen zijn versierd met lichtjes; winkelstraten zijn vaak een zee van licht in deze periode. En ook in onze eigen huizen plaatsen wij wat zaken die ons herinneren aan wat er met Kerstmis wordt gevierd. En daar horen ook lichtjes bij; het aansteken van de vier kaarsen van de adventskrans en de lampjes in de kerstboom; en vervolgens het vuurwerk met Nieuwjaar.

Het licht vervult ook een contrast functie. Het contrast met de duisternis.

In ons leven is er soms sprake van duisternis: zaken die niet lopen zoals we zouden willen. Of zelfs regelrechte tegenvallers; in de familiesfeer; wat betreft onze gezondheid of ten aanzien van het werk dat we doen.

Ook de tijd waarin wij momenteel leven, denk aan corona-angst en klimaat-angst, kan ons zo nu en dan aanvliegen.

In al dit soort omstandigheden verlangen we dan naar lichtpuntjes; tekenen van hoop waarin we kracht vinden om weer verder te kunnen.

De decembermaand biedt daartoe nogal wat mogelijkheden. Denk allereerst al aan het Sinterklaasfeest wat we kunnen vieren met kinderen en/of kleinkinderen. Een familiefeest, waarop we de zinnen even helemaal kunnen verzetten. En dat alles rond de Goedheiligman, die natuurlijk een directe verwijzing is naar de oneindige goedheid van God.

Het resulteert vaak in een gezellige avond.

Met Kerstmis kunnen we ook met familie of bekenden bij elkaar komen en het goed hebben met elkaar. Dat is mooi en goed. Maar de kern van dat gebeuren, dat ligt toch in het kribje, in de stal. Dat kleine weerloze Kind, dat ons allen toelacht. Dat ons uitnodigt om iets goeds van ons leven te maken. En om ons een hart onder de riem te steken om inspiratie te vinden en moed te vatten om ook van het nieuwe jaar weer iets goeds te maken.

Jaap Scholten