Pastorale Column juli 2021

Zomer, vakantie, vrij….??

Het zal u vast wel bekend in de oren klinken: in de vakanties en vrije dagen moet er ook wel eens geklust worden in en om het huis. Zo ook bij ons!

Vorige winter lieten wij een dakkapel plaatsen op ons huis. Dit al tot grote hilariteit van de buurtbewoners, die wel weten dat onze 4 dochters al lang zijn uitgevlogen en wij al heel veel jaren het huis met ons tweeën bewonen. Maar… we zijn rijk gezegend met nu nog 4 en in oktober hopelijk 5 kleinkinderen, die graag bij opa en oma komen logeren in de zomervakantie. En nu mijn man met pensioen is, kunnen de ruimtes in huis ook opnieuw verdeeld worden. Bijkomend ‘probleem’ is dat we al bijna 39 jaar in dit huis wonen en de grote zolder steeds voller werd. Er moest dus ook opgeruimd worden! Een hele uitdaging! Hoe dichter we bij de zomervakantie komen, hoe meer haast ik krijg. Waar we afgelopen jaar nog steeds dachten volop tijd te hebben, krijg ik het nu benauwd. Want… de oudsten moeten nu echt wel in een ‘grotemensenbed’ slapen. Het kleuterbed en ledikantje volstaan nog wel voor de meisjes, maar echt niet meer voor de grote knullen. Met man en macht – lees: manlief, dochters, schoonzoons en maar een klein beetje door mij, eerlijk is eerlijk – wordt alles in gereedheid gebracht. We doen dat geheel volgens traditie!

Zolang wij ons namelijk kunnen herinneren, is het altijd bloedheet als wij moeten klussen.

Of het nu behangen en sauzen was in eigen huis, of studentenkamers moesten worden opgeknapt, of anderszins: het is altijd rond de 30 graden! Ook nu dus weer!

Maar… we vorderen gestaag. Nog 3 weken te gaan totdat de eerste twee komen. Het lijkt te lukken, al zal de nieuwe logeerkamer nog niet zo gezellig zijn. Maar ach, als je 5 of 6 bent, is dat nog niet zo heel erg… In september gaan we zelf dan even een weekje weg, wat het is immers ‘goed uitrusten na gedane arbeid’?!

Tot die tijd gaan we 2x een week genieten van, zoals mijn moeder dat ooit zo prachtig verwoordde, de kinderen van ónze kinderen. We zien er erg naar uit en voelen ons heel bevoorrecht, dat ze ons ook gegeven zijn. Want een kind is immers een prachtig geschenk!

Ik las eens ergens: ‘de geboorte van een kind is het bewijs dat God nog steeds genoeg vertrouwen heeft in zijn schepping’. Een grote verantwoordelijkheid voor ons allen, voor elke mens, ook voor wie helaas niet het geluk van een eigen kind heeft mogen ervaren. We werden immers allemaal eens geboren?

De vakantietijd mag ons tijd en rust geven om daarover na te denken. Dankbaar te zijn voor het leven, dat we mochten ontvangen, en er zoveel als mogelijk is van genieten!

Goede zomertijd toegewenst!

Jeanne Gerretzen-Veldhuis,

Parochiemedewerkster