Pastorale Column Kerst 2020

Het hele jaar 2020 heeft in het teken gestaan van het Covid-19 virus en het einde is nog niet in zicht. Kerst en Oud- en Nieuw zullen, zoals alle feestdagen van 2020, op volstrekt andere wijze gevierd worden. Worden deze dagen wel gevierd?

Met alle beperkingen die wij moeten en willen onderhouden komt de anders zo vanzelfsprekende warmte, gezelligheid en saamhorigheid zwaar onder druk te staan. Niet alleen als geloofsgemeenschappen moeten we ons beperken, maar ook gezinnen ontkomen er niet aan. Ouders kunnen hun kinderen niet meer ontvangen om gezamenlijk de feestdagen te vieren, want je mag maar een beperkt aantal mensen ontvangen. Heeft het optuigen van een kerstboom en het inrichten van je woning met kerstversiering dan wel zin?

Mijn antwoord daarop is ‘Jazeker!’. We mogen niet vergeten dat wij een opgewekt geloof hebben en met vertrouwen leven in de verwachting op de komst van de Zoon van God, Jezus Christus. De Adventstijd biedt ons de gelegenheid om ons op Zijn geboorte goed voor te bereiden.

Ondanks tegenslag en teleurstelling die zich soms in hoog tempo opvolgen, blijven wij erop vertrouwen dat alles ten goede zal keren. Daar houden wij ons aan vast. Juist in deze lastige tijd, zouden we ons moeten laten raken door wat Maria en Jozef hebben meegemaakt. Hun persoonlijk leven als verloofd stel werd op z’n kop gezet toen bekend werd dat Maria zwanger was. De dagelijkse routine werd abrupt doorbroken door die wetenschap. Bovendien moesten zij ook nog eens op reis gaan, omdat van overheidswege was bepaald dat er een volkstelling gehouden moest worden. Huis en haard lieten zij achter en gingen op weg. De uitkomst van wat hun is overkomen weten we allemaal. Maria baarde Jezus. En tegelijk werd het gezin het leven zuur gemaakt door de macht van de farao en moesten zij maken dat ze wegkwamen om niet gevangen genomen te worden en te worden gedood. En opnieuw vertrok het nu jonge gezin. En waar gingen zij naartoe: naar Egypte. Het land waar het Joodse volk in ballingschap had geleefd en door Mozes was geleid dwars door de Rode Zee naar het Beloofde land. Naar dat land van de ballingschap, Egypte, vluchtten Maria, Jozef en het kindje Jezus. (Mt.2.13 e.v.) om pas na de dood van Herodes terug te kunnen keren. Zoals we in het leven van Jezus veel vaker lezen, wordt ook hier recht gedaan aan alles wat in het oude testament door profeten is voorzegt: “Ik heb hen uit Egypte geroepen” (Hos.11.1).

Wij hebben in onze dagen ook nood aan profeten, die het woord van God zo onder woorden weten te brengen dat het Godsvolk troost, kracht en bemoediging ondervindt. In de eerste plaats gebeurt dat in de viering van de liturgie. Daarin klinkt Gods Woord krachtig wanneer de heilige Schrift wordt geopend en voorgelezen. En wordt het Woord concreet vlees en bloed van Jezus die al vanaf Zijn geboorte een zware last op de schouders gelegd heeft gekregen: de zondelast van de wereld.

Hij is het dan ook die wij noemen: Wonderbare Raadsman, Goddelijke Held, Eeuwige Vader, Vredevorst (Jes.9.5)

Dankzij het Godsvertrouwen, de moed en het doorzettingsvermogen van Maria en Jozef hebben zij alle problemen het hoofd weten te bieden. Ik wens ons toe dat ook wij dat Godsvertrouwen, die moed en het doorzettingsvermogen in ons mogen doen bovenkomen, geïnspireerd door het jonge gezin in Bethlehem. Dat wij zo het jaar 2020 vaarwel zeggen en het nieuwe jaar 2021 met vreugde en vertrouwen verwelkomen

Pastoor Ton Huitink