Pastorale Column maart 2022

Vreugde in de vasten

Wanneer gij vast, zet dan geen somber gezicht…

Matteüs 6,16

Vraag in Nederland tien mensen hoe zij de vastentijd invulling geven en je zult tien persoonlijke verhalen horen. De kans is groot, dat al die verhalen minstens één ding gemeen hebben: het vasten is een serieuze zaak. Maar gelukkig zijn er mensen die de ernst van de vastentijd doorbreken.

Grootvaderlijke zegen

Enkele jaren geleden is een echtpaar opgenomen in de Rooms-katholieke kerk. Ze behoorden voorheen tot de Hervormde kerk en waren dus al gedoopt. Ik mocht erbij zijn toen ze het Vormsel ontvingen en daarmee lid werden van onze kerk. Bij de koffietafel zat de 92-jarige opa van de man. Die nam het woord en sprak het paar toe. Hij was vroeger ouderling geweest in de Hervormde kerk. Zijn kleinzoon had hij hoogst persoonlijk geloofsonderricht gegeven. En wat zegt de hoogbejaarde op zo’n moment? Dat ‘ie blij is dat zijn kleinzoon zijn lessen zo goed heeft opgepakt en nu in praktijk brengt. Want God roept mensen tot vrijheid en tot het volgen van zijn stem. Opa heeft het stel ter plekke zijn grootvaderlijke zegen gegeven. “Ga en doe wel aan de mensen”, heeft hij gezegd. Mooi, hè.

Ieder jaar

Nog zo eentje. In de parochie woont een oudere mevrouw die een aantal jaren geleden haar echtgenoot heeft verloren. In de eerste dagen van maart was hij heel onverwacht gestorven. Een jaar later zit ze in de kerk. Wie schetst haar verbazing wanneer op dat moment een misintentie voor haar man wordt afgelezen. Opgegeven door een anonieme parochiaan. Zo is het ieder jaar gegaan. Ergens in die parochie leeft iemand met haar mee. Het doet deze mevrouw geweldig goed en het maakt haar blij.

Niet vergeten

En wat dacht u van een meneer die uitgerekend in de Veertigdagentijd communie rondbrengt? Hij laat zijn klantjes voelen dat zij ook in die tijd niet vergeten worden. Hij is een standwerker in Gods wijngaard: door hem ervaren mensen iets van Gods nabijheid. Onbetaalbaar!

Glans

Zo maken sommige mensen iets bijzonders van de vastentijd. Ze doen het op de achtergrond, in het verborgene. En waar zij komen, verandert het leven van kleinkinderen, weduwen en aan huis gebonden parochianen. Daar krijgt het bestaan een nieuwe glans. Het is de vreugde in de vasten.

André van Boven