Pastorale Column mei 2021

Pinksteren 2021: Laat maar komen die Geest van God

Het hoogfeest van Pinksteren is, zoals bij velen bekend, het feest waarop we vieren dat God Zijn heilige Geest uitstort over ons, te beginnen met die eerste volgers van Jezus. Ze hadden hun tijd met Jezus doorgebracht na Zijn verrijzenis. Hij is toen verschillende malen aan hen verschenen. Telkens weer waren dat onverwachte en bijna ongelooflijke ontmoetingen. Jezus hielp hen iedere keer om de ontmoeting goed te begrijpen. Het waren voor de leerlingen geen gemakkelijke momenten. Misschien zouden we die momenten kunnen verstaan als een krampachtig vasthouden aan wat hen zo dierbaar was. Ze stonden, heel begrijpelijk, nog steeds in de tijd voor Jezus’ lijden en sterven. Ze hadden drie prachtige jaren met hem meegemaakt en konden die ervaring niet loslaten en omschakelen naar de nieuwe realiteit: Jezus ontmoeten als de Verrezene.

Afscheid nemen is moeilijk
Ik begrijp die verwarring en moeite wel. Afscheid nemen valt ons zwaar. Hoewel het voorbeeld niet helemaal opgaat, denk ik vaak aan hoe wij zelf omgaan met  afscheid nemen. Als we naar het basisonderwijs de overstap maken naar het middelbaar onderwijs. Daarna, doorleren of toch gaan werken of een beroepsopleiding volgen. Veranderen van baan, verhuizen, geloven of niet. Ieder kan nog wel een aantal andere voorbeelden bedenken. We lopen korte of langere tijd met de ziel onder onze armen. Zien we op tegen een nieuwe dag en kunnen maar amper vertrouwen stellen op een nieuwe toekomst. En toch breekt er altijd een moment aan waarop het ‘oude’ wordt neergelegd om een nieuwe start te maken. Niet zelden, zo is mijn ervaring, is het juist de ervaring die het verleden verandert. Het heeft een nieuw gezicht gekregen op grond waarvan we zelf een nieuwe geest in onszelf hebben mogen ontdekken. De ervaringen van voorheen vormen troost, kracht en bemoediging om met vernieuwde energie en enthousiasme de toekomst tegemoet te treden. 

Het is mijn beleving dat het met die leerlingen van Jezus ook ongeveer zo moet zijn gegaan. Jezus had het zelf ook niet gemakkelijk met het afscheid. Hij wist wat Hem te wachten stond. En de leerlingen wisten dat Hij weg zou gaan. Hij had het hen verschillende malen aangekondigd. Ze wilden natuurlijk ook vasthouden aan het verleden. En nu het ook zo is gegaan zoals ze door Hem is verteld moeten ze eraan wennen en omschakelen naar de nieuwe realiteit in hun bestaan. Jezus is niet dood, Hij leeft! Alles wat Hij heeft gezegd is waarheid geworden. Alles wat in de heilige Schrift over Hem geschreven staat is waarheid geworden.

Ik laat jullie niet verweesd achter
Wat Jezus zegt is waarheid en mag hen de moed geven om te aanvaarden alles wat er is gebeurd en wat er nog staat te gebeuren. Hij laat hen weten dat ze niet verweesd zullen achter te blijven. Hij zal de heilige Geest over hen doen neerdalen. Ook die realiteit is niet gemakkelijk te begrijpen voor de leerlingen en ook voor ons, mensen van 2021. En toch, het gebeurt. Op de 50e dag is het zover.

Zeven weken nadat het Joodse volk Pesach heeft gevierd wordt herdacht dat God de 10 Woorden op de berg Sinaï gaf. Dit feest kennen de Joden als Sjawoe’ot. Ook de Christenen vieren 7 weken na Pasen feest: de uitstorting van de heilige Geest. Ons Pasen is verwant aan Pesach. Voor beide geloofstradities staat de ontmoeting tussen hemel en aarde centraal. Zoals Mozes de 10 Woorden ontving, zo ontvangen de vrienden van Jezus de heilige Geest. En voor de christenen zijn ook die 10 Woorden belangrijke leefregels.

Zoals het Joodse volk bevrijding heeft mogen ervaren uit de ballingschap, zo mogen ook wij bevrijding ervaren door de uitstorting van de heilige Geest.

Ik wens ons toe, dat wij met vreugde en dankbaarheid kunnen uitroepen: Laat maar komen die Geest van God. Dat zij vaardig mag worden in ieder van ons en ons helpt om, bouwend op wat ons verleden is, te werken aan een nieuwe toekomst. Kome wat komt!

Pastoor Ton Huitink