Pastorale column oktober/november 2019

Andere kijk op kerk

Kerkbeelden zijn er in Nederland vele. Ik kom die dagelijks tegen. In het negatieve zijn de beelden talrijk: star instituut, fossiel uit een ver verleden, verzameling zonderlingen, dwingende macht, poel van misbruik, moralistisch bastion. U kent er vast nog wel meer. De positieve kerkbeelden zijn zeldzamer: volk Gods onderweg, plek van bezinning, moreel kompas, opvanghuis. Denk niet dat negatieve beelden alleen voorkomen buiten de kerkmuren en positieve uitsluitend zijn voorbehouden aan het kerkvolk. Buitenstaanders kunnen verrassend positief zijn, trouwe bezoekers van de eredienst mopperen en laten zich kritisch uit. Dergelijke beelden van de kerk gaan aan mij voorbij als in een film. En steeds vraag ik mij af: welk beeld doet de kerk nou een beetje recht?

Persoonlijk zoek ik het antwoord graag bij de bron. Los van wat mensen van de kerk hebben gemaakt en los van wat mensen vandaag van de kerk verwachten. De kerk is begonnen als beweging rond Jezus. Centraal thema: het koninkrijk van God gaat zich in onze wereld en in onze levens vestigen. Van zijn leerlingen vraagt Jezus om er steeds open voor te staan, er van harte aan mee te werken en krachtig uit te zien naar de realisatie. Het gaat om een levenshouding, meer dan om een politiek programma. En iets van die houding is mij al heel lang bekend.

Als knul van 7 jaar vertelde mijn vader me dat ik een broertje had gekregen. Hij ging naar het ziekenhuis om moeder op te halen en zou niet lang weg blijven. Die middag heb ik uren over de leuning van de bank gehangen met mijn neus plat tegen het vensterraam. En maar turen naar de hoek van de straat. Ik stelde me de hele tijd voor hoe het zou zijn. En bij iedere auto die de straat inreed, sloeg mijn hart een keer over. Toen onze auto eindelijk kwam, ben ik de halve straat doorgerend. Opgetogen blij, met een platte neus, mijn broertje tegemoet.

Deze ervaring als 7-jarig kind zet mij op het spoor van een alternatief kerkbeeld. Kerk, dat zijn mensen als u en ik, opgetogen blij, met platte neuzen, een koninkrijk tegemoet.

André van Boven

Reacties zijn gesloten.