Pastorale Column september 2020

Een nieuw seizoen

Vroeger, toen ik nog op school zat, begon zo rond deze tijd het nieuwe schooljaar. Dat begon met boeken ophalen en kaften. En zeker gedurende de middelbare school periode was het een verassing bij wie ik dat jaar in de klas zou komen. Soms keek ik tegen zo’n jaar op; wanneer ik wist dat ik mijn best zou moeten doen om het te halen. De beste methode was voor mij dan, om maar meteen vanaf het begin alles goed bij te houden.

Dan liep ik in ieder geval geen achterstand op en kon ik al mijn aandacht richten op wat komen ging; en dan lukte het ook wel.

Momenteel bevinden we ons in een enigszins vergelijkbare situatie. We hebben als het ware ‘n eerste corona seizoen achter de rug. En we zijn in spanning wat het volgende seizoen gaat brengen. Of we nu willen of niet: ons huidige leven wordt voor een groot deel bepaald door dit verschijnsel.

De vraag die we ons kunnen stellen is; of het mogelijk zou zijn, dat we een bepaalde houding kunnen aannemen, die ons kan helpen om met een gerust hart de komende tijd tegemoet te kunnen zien?

Gelukkig zijn er in ons land betrekkelijk weinig mensen, die aan de ziekte bezweken zijn. Maar de angst voor de coronagriep zit er bij een groot deel van onze bevolking wel in. En ik denk dat die ángst feitelijk de grootste uitdaging voor ons is: hoe kunnen we die onder controle houden?

De heilige Schrift staat vol met gebeurtenissen waarin we profeten of de leerlingen van Jezus in een situatie van angst tegenkomen. Steeds is het dan de Heer die de hand reikt en zegt: “vreest niet, klein gelovigen”.

Als priester doet het me pijn om zoveel mensen te moeten tegenkomen die gebukt gaan onder de last voor de angst voor het virus.

Toch ben ik er van overtuigd dat juist ons geloof hierin een uitweg biedt.

Net zoals we maatregelen kunnen nemen om te voorkomen dat we ziek worden of om te genezen indien we het hebben opgelopen; kunnen we ook maatregelen nemen om die angst ervoor binnen de perken te houden.

Net als de profeten en de apostelen destijds; wanneer die in de knel zaten, kunnen ook wij aan de Heer vragen of die ons wil helpen.

Hoe kan de Heer ons dan helpen? Dat is moeilijk te zeggen; want Gods wegen zijn nu eenmaal ondoorgrondelijk.

Maar één ding weet ik wèl, uit eigen ervaring, namelijk: dát de Heer je helpt, wanneer je Hem daarom bidt.

Daarom: leg in gelovig vertrouwen bij de Heer neer wat je bezighoudt; en de vrede in je hart komt terug.

Gebed is het beste medicijn om ons van onze angst te genezen.

Jaap Scholten