Pastorale Column mei 2022

Hemelvaart en Pinksteren

De leerlingen van Jezus staarden naar de hemel, toen Jezus uit het zicht verdween. De hemelvaart van de Heer doet ons realiseren dat er een geheel andere realiteit is; die we met de ogen van ons lichaam niet kunnen waarnemen, maar wel met de ogen van het geloof. Elke keer dat wij samen komen om Eucharistie te vieren, bevestigen we dit geloof en verdiepen we het.

Het hoogtepunt van het kerkelijke jaar is natuurlijk het vieren van het Paastriduüm. Want daarin vieren we niet alleen het verzoenende offer wat de Heer aan het kruis voor ons gegeven heeft, met als resultaat daarvan dat wij nieuw leven mogen verwachten. Maar ook de instelling van het vieren van de Eucharistie, om de aanwezigheid van de Heer in ons leven blijvend te kunnen ervaren, wanneer dat wij het sacrament ontvangen.

Het was weer heerlijk om als vanouds voluit Pasen te kunnen vieren. Zelf mocht ik het Paastriduüm zowel in de Andreaskerk in Steenwijkerwold, als in de basiliek te Zwolle vieren. De laatste maanden zien we dat het aantal kerkgangers weliswaar nog niet op het oude niveau is, maar dat het toch wel weer aantrekt.

De vieringen op Witte Donderdag zijn doorgaans de minst bezochte van de drie vieringen van het triduüm, en dat was ook dit jaar zo. Maar met Goede Vrijdag was de opkomst beduidend groter. Ook de overweging van de Kruisweg in de basiliek was met zo’n 50 mensen goed bezet.

De Paaswakes waren goed bezet. Vanuit de andere locaties waren er mensen die hun paaskaars en waterkannen mee genomen hadden, om die vervolgens mee terug te nemen naar hun kerken. Tijdens de viering op de Paasmorgen, in IJsselmuiden, werd een jongen van 16 jaar gedoopt, gevormd en mocht hij ook voor het eerste deelnemen aan de communie.

Dat laatste is trouwens een opvallend verschijnsel van de laatste jaren.

Er zijn momenteel relatief veel mensen die Rooms-katholiek willen worden. En deze mensen, van verschillende leeftijden, melden zich zelf bij de kerk aan. De heilige Geest waait kennelijk waar die wil. En ieder van deze mensen heeft zo zijn of haar eigen verhaal daarbij.

We gaan richting Pinksteren; dan vieren we de stichting van de Kerk,

door de komst van de heilige Geest. Dat is altijd een feest van het nieuwe begin. Zowel in de weer aantrekkende kerkgang, als in de mensen die we nieuw in onze kerken mogen begroeten, kunnen we zo’n nieuw begin zien.

Laten we deze beweging met z’n allen voort zetten. En met Hemelvaart en Pinksteren in grote getale naar de Kerk komen, om met vreugde en dankbaarheid het geloof in de opgestane Heer samen te vieren.

Als basis voor ons dagelijkse leven en het perspectief wat het ons biedt.

Jaap Scholten