Kerkasiel Kampen is ‘jarig’
Op 21 november 2024 begon er in Kampen een bijzondere kerkdienst. De familie Babayants dreigde te worden uitgezet naar Oezbekistan waar ze 11 jaar geleden uit gevlucht waren. Ten einde raad werd de Open Hof (PKN) gevraagd kerkasiel te verlenen. De Nederlandse overheid mag namelijk een kerk niet binnentreden om mensen op te pakken wanneer daar een kerkdienst of bezinningsbijeenkomst aan de gang is. De Open Hof besloot: we verlenen dit gezin gastvrijheid en gaan zo lang we kunnen door met vieren en bidden en vragen medewerking van zoveel mogelijk andere kerken. In blokken van 2 uur, dus 64 blokken per week, lossen voorgangers vrijwilligers en musici uit heel Nederland elkaar af om deze kerkdienst 24/7 voort te zetten. Als je gelooft dat bidden helpt, dan helpt het zeker om het hier te doen.
Ook de vier diakens van ons pastoraal team, mensen van de Franciscaanse en Dominicaanse lekenbewegingen, parochianen uit Kampen en de andere locaties van onze parochie, Sant’Egidio uit Amsterdam doen er regelmatig een katholieke gebedsviering. Maar eerlijk gezegd is bij deze eredienst de ‘kleur’ het minst belangrijk. Er ontstaan altijd oecumenische ontmoetingen zónder dat er eerst vergaderd of onderhandeld hoeft te worden. We hebben naast het kaarsenblok bij de Maria-icoon nu ook een stempelpost van Pelgrimspad IJsseldelta ingericht: de Open Hof is immers altijd ópen, er wordt nooit een ‘kerkdienst gemist’.
| “in elke migrant klopt Christus zelf aan de deur.” |
Paus Franciscus en Paus Leo
Ook Paus Leo XIV citeert zijn voorganger in Dilexi Te, zijn eerste document over armoede:
«Het antwoord op de uitdaging van de hedendaagse migraties kan in vier werkwoorden worden samengevat: ontvangen, beschermen, respecteren en integreren. Maar deze werkwoorden gelden niet alleen voor migranten en vluchtelingen. Ze drukken de missie van de Kerk uit tegenover allen die in de marge leven, die ontvangen moeten worden, beschermd, gerespecteerd en geïntegreerd. Elk mens is een kind van God; in elk mens is het beeld van Christus geprent! Wij moeten dus eerst zelf zien (en dan anderen helpen zien) dat elke migrant en vluchteling niet zozeer een probleem is, maar een broer en een zus om op te nemen, te respecteren en lief te hebben. Een gelegenheid die de Voorzienigheid ons biedt om bij te dragen aan de opbouw van een rechtvaardiger samenleving, een volwaardige democratie, een meer broederlijke open gemeenschap, zoals het Evangelie van ons vraagt. De Kerk loopt als een moeder mee met hen die onderweg zijn. Waar de wereld bedreigingen ziet, ziet zij kinderen; waar muren worden gebouwd, bouwt zij bruggen. Zij weet dat haar verkondiging van het Evangelie alleen geloofwaardig is wanneer deze zich vertaalt in nabijheid en gastvrijheid. En zij weet dat in elke afgewezen migrant Christus zelf aan de deuren van de gemeenschap klopt.”
Meer informatie of een keer meedoen: Kerkasiel Kampen
