Alle berichten

Er zijn pagina’s met vaste tekst en er zijn pagina’s met één of meer berichten.
Hier is een overzicht van alle berichten die op deze site zijn verschenen.

Carnaval

Op verzoek de overweging op rijm uit de Basiliek Onze Lieve Vrouwe ten Hemelopneming geplaatst op de pagina carnaval onder het kopje vieringen.

Diaconiepagina website gewijzigd

Met het aanstellen van diaken Fokke van Dalen als website beheerder heeft de diaconie pagina als eerste een nieuwe impuls van informatie verkregen. Grote thema’s voor de pagina worden MOV, PCI en de werken van barmhartigheid. Heeft u opmerkingen, ideeën of suggesties mail deze naar webredactie@thomasakempisparochie.nl

Pastorale column februari 2020

Vastenavond

Eerdaags begint weer de veertigdagentijd en gaan we ons opmaken voor het hoogtepunt van het kerkelijke jaar, namelijk: Pasen.

Op de vooravond van Aswoensdag en de vastentijd wordt er door veel mensen carnaval gevierd. Er lijkt een groot contrast te zijn tussen het uitbundige en feestvierende van carnaval, en de soberheid van de veertig dagen die er op volgen.

Ja, het vieren van Pasen is een uiterst serieuze zaak, zoals eigenlijk elke keer dat wij Eucharistie vieren. Maar het is dus wel iets wat wij víeren.

We komen bij elkaar om te vieren dat de Heer ons de blijde boodschap heeft gegeven, dat wij eeuwig met Hem zullen mogen leven.

Ons vieren is, zeker in de Rooms katholieke Kerk, een mengeling van een serieuze aandacht voor ons leven en ons geloof. En anderzijds ook de aandacht voor het móóie daarvan. En dat uit zich in de architectuur en inrichting van het kerkgebouw: de ramen, de beelden en in de zang.

De zondag heeft ook iets feestelijks: velen van ons hebben de gewoonte om, thuis gekomen van de mis, iets lekkers te nemen bij de koffie.

Juist het verzoenende, dat we in de Kerk vieren en in het sacrament ook aan den lijve mogen ervaren, kan onze ogen openen voor al het goede dat er in de schepping te vinden is.  

God gaf in den beginne de schepping aan de mens in beheer, om de schepping verder tot bloei te brengen. Als mensen zijn we Gods’ medewerkers. En naast onze inbreng om de schepping tot z’n recht te laten komen, mogen we er ook het goede er van proeven.

Zolang we ons houden aan de kaders die God ons gegeven heeft, mogen we genieten van al het goede dat de schepping met zich meebrengt.

Want zodra we oog krijgen voor het goede van de schepping, komen we ook de goedheid van God zelf op het spoor. Al de kleine genietingen van dit aardse bestaan geven een vermoeden van het grote goed wat ons nog te wachten staat.

Zaak is wel dat we de schepping beheren op zo’n manier, dat zij tot volle bloei komt. Er mee rekening houdende, dat elk seizoen z’n eigen tijd heeft. En matigheid betrachten, opdat we de schepping en onszelf geen geweld aan doen.

Door enerzijds te genieten van het goede en anderzijds daarbij matigheid te betrachten, maken we een goede kans om in ons leven een bepaald evenwicht tot stand te brengen. En ons geloof helpt ons daarbij.

Jaap Scholten

Pastorale Column december/januari

Geboren in stilte
Stille nacht, heilige nacht, Davids Zoon, lang verwacht;
die miljoenen eens zaligen zal, werd geboren in Bethlehems stal;
Hij der schepselen Heer, Hij der schepselen Heer.

De nacht, waarin Jezus geboren werd, is heilig en stil.

Het is niet de stilte vóór de storm. Vlak voor een onweersbui die beladen en drukkende atmosfeer, wanneer vogels plotseling ophouden met zingen.

Het is niet de heimelijke stilte. Als kind kroop ik wel eens stiekem uit bed, de gang door en achter de bank in de kamer. Kon ik toch TV kijken. Als het geluid af en toe wat verstomde, hield je je adem in; dan hoorde je je eigen hart bonzen.

Het gaat evenmin om gewapende stilte. Als je ruzie had gemaakt met je broer of zus, kon je een wedstrijd in zwijgen meemaken. Doodzwijgen noemen ze dat. Wie het eerst de stilte verbreekt, is de verliezer.

En het is ook niet de laffe stilte. Als iemand leugens vertelt over een ander en iedereen instemmend knikt, dat jij dan zwijgt.

Als je ervoor gaat zitten, zijn er vele voorbeelden te vinden van stilte die negatief werkt. Dat soort stilte vermijden we het liefst.

We vermijden stilte überhaupt graag. We maken meestal lawaai. Er is veel herrie om ons heen. Er is ook herrie in onszelf. We springen van de ene gedachte op de andere, we malen maar door. Soms zo erg dat er kalmeringstabletten en slaapmiddelen nodig zijn om een beetje rust te vinden. We gaan mee in de decibellen van de omgeving en zijn maar moeilijk tevreden te stellen. Steeds meer, steeds duurder, steeds groter, steeds verder, steeds beter… Allemaal lawaai in onszelf.

De stilte van de heilige nacht is anders. Het is een stilte die voortkomt uit ademloze verwachting en grenzeloze eerbied. In die stilte gaat de storm liggen. Angst mag wijken en plaatsmaken voor hoop. Opstand en strijd komen tot overgave, ruzie tot een vergelijk. In die stilte ontstaat rust. Daar groeit ook het respect voor het geheim. De stilte van de heilige nacht is kostbaar.

Ik wens u de stilte van de heilige nacht toe. Als een weldaad en een zegen. Als de ruimte om God te vinden. Hij is de Stem die de stilte niet breekt. Die Stem hebben we nodig.

Uit naam van het pastoraal team wens ik u allen Zalig Kerstfeest!

André van Boven