Berichten Kampen

Nieuws en berichten die zijn geselecteerd voor de locatie Kampen

Voor alle berichten zie: Alle berichten

Parochieblad juni 2018, pastorale column

Alleen is maar alleen…

Een mens is een sociaal wezen, zeggen de sociale wetenschappen. Een mens wordt pas mens door de omgang met anderen. Vanuit een gelovig perspectief is dat maar ten dele waar. Want een mens wordt een mens door de omgang met anderen, maar met name doordat de mens in verbinding staat met God. Pas dan kan een mens worden zoals hij of zij bedoeld is. “Delf mijn gezicht op’, zingen we dan ook in de liturgie. Vanaf het prilste begin is een mens verbonden met een ander mens. Als baby met zijn of haar moeder, als kind met ouders of pleegouders. Als adolescent met vrienden en is de schoolomgeving vaak de belangrijkste toetssteen om te bepalen wie of wat we zijn. Anderen opzoeken, met hen in verbinding blijven is in een mensenleven een soort menselijke oerdrift.

Die gezamenlijkheid, die verbinding met elkaar vormt ook de basis van onze geloofsgemeenschappen. We versterken elkaar en zoeken elkaar op in Gods Naam. In gezamenlijkheid vieren, leren en dienen wij onze schepper God. In verbinding in en door de Heilige Geest mogen we tot geloof komen. Mogen we groeien in geloof. Ieder op zijn eigen wijze en met zijn eigen kwaliteiten. Die verscheidenheid, die gezamenlijkheid van zoveel verschillende gelovige mensen is mij dierbaar. Maar waarom hebben we dan de neiging om ons af te wenden zodra het gaat om andere geloofsgemeenschappen? Waarom houdt onze natuurlijke neiging op bij de deur van een kerkgebouw? Ik bedoel, als wij als mens al zo’n aanleg hebben om naar anderen te reiken, waarom kunnen we dan zo moeilijk verder reiken naar elkaar over de grenzen van onze kerkgebouwen heen? Waarom is het zo lastig om ons open te stellen naar elkaar toe (geloofsgemeenschappen onderling) om samen verder te gaan, als Rooms katholieken gelovigen onderweg?

In het afscheidsinterview vertelt pastoor Hans Boogers dat hij het werken in de huidige parochies ervaart als een hele andere manier van pastoor zijn waar hij tot op de dag van vandaag aan moet wennen. Hij is meer op afstand, ervaart weinig verbinding zoals dat vroeger meer het geval was. En daarbij: iedere geloofsgemeenschap blijft het liefst op zichzelf.

In het tijdschrift Vieren (01-2018), zegt de hoofdredacteur Gerard Rouwhorst (professor aan de theologische universiteit Tilburg) daarover: ‘we kunnen ervoor kiezen om vast te houden aan de eigen nestgeur en eigen gewoonten [….]herkenbaarheid en homogeniteit kunnen prettig zijn, maar meestal betaal je er een hoge prijs voor. Het wordt al gauw benauwd en je gemeenschap wordt bedreigd met uitsterven vanwege zuurstofgebrek.”

Misschien dat we in onze tijd wat meer mogen luisteren naar onze natuurlijke aandrang en naar elkaar reiken en de verbinding zoeken. Anderen verwelkomen… zoals Jack Steeghs vertelt, andere vormen van geloof en andere manieren van pastoraat en kerk-zijn.
Want stel dat we het niet doen of kunnen; alleen is maar alleen… 

Evelien Reeuwijk

 

Inhoudsopgave 
Geloven in een veranderend platteland 4
Katholieke sociale leer 6
Afscheid pastoor Hans Boogers 8
Installatie pastoor Ton Huitink 31
Vieringenschema 24
Cursussen 26
Vieringen overige locaties 34

 

Abonnement? Zie: Navolging Vandaag

Eéndaagse Bedevaart naar Onze Lieve Vrouw ter Nood in Heiloo

Op vrijdag 6 juli zijn wij voornemens om een bedevaart te organiseren naar het heiligdom Onze Lieve Vrouw ter Nood. Het heiligdom in Noord-Holland is de grootste Mariale bedevaartplaats in Nederland. De geschiedenis van het Heiligdom gaat terug tot het eind van de 14e eeuw.
In die tijd vond een boer op zijn land een Mariabeeld. Hij nam dit mee naar huis, maar op miraculeuze wijze keerde het terug naar de plaats van vinding. Rond dezelfde tijd raakte een schip in nood voor de kust ter hoogte van Heiloo. In zijn nood bad de schipper tot God. Hij hoorde boven het gebulder van de golven en het geraas van de wind een heldere vrouwenstem die zei: ‘Als ge mij gaat eren zal de wind gaan keren’. De schipper herkende de stem van de Godsmoeder en beloofde zich voor haar verering in te zetten. Veilig aan land gekomen kwamen de beide verhalen bij elkaar en de plaats voor de bouw van de Genadekapel was daarmee gevonden. Uit 1409 is er een document bewaard in het archief van het Aartsbisdom Utrecht dat spreekt over de ‘capelle in de banne van Heiligenloo’.
In de voorhof van de Genadekapel bevindt zich een put met heilzaam water. Tijdens de Reformatie werd de kapel verwoest en de put gedempt met puin van de kapel. In 1713, ten tijde van veepest, welde met kracht water op vanonder het puin. De geschiedenis leert, dat de dieren die dronken van dit water de veepest overleefden.

Programma (onder voorbehoud)
Rond half 8 willen we vertrekken met de bus naar Heiloo. (Afhankelijk van het aantal mensen dat mee wil, zullen we meerdere opstapplekken aanwijzen).

Ca 10.00 uur aankomst op het heiligdom
Koffie en/of thee.  
10.30 uur Eucharistieviering in de Bedevaartkapel ( voorgangers zijn het pastoraal team van onze parochies)
12.30 uur Lunch bij de zusters in het Klooster (direct grenzend aan het heiligdom. Een kleine 10 min lopen. Prima te bereiken met rolstoel en/of rollator)
13.30 uur Kruisweg 
15.30 uur Retour met de bus naar huis.

De kosten voor deelname, bedragen € 36,- Inclusief bus, de lunch en een kopje koffie of thee.
Opgave voor 15 mei, via het secretariaat van de Thomas a Kempis, tel. 038 4609860 of secretariaat@parochie-thomasakempis.nl.
(Na betaling van uw deelname is uw reservering definitief. Bij onverwachte verhindering zal geen restitutie van het bedrag plaatsvinden.)

Heel graag tot dan,
Het pastoraal team