Pesach maaltijd in de Buitenkerk is een feestmaal

Op Witte Donderdag is in de Buitenkerk een Pesach maaltijd gehouden. In de traditie van de joden wordt daarmee het vertrek uit Egypte herdacht. Dit is een feestmaal!
Door de jongste aanwezige wordt dan gevraagd wat de betekenis is van de verschillende producten op de tafel. Ook hier was een verzameling van smaken en structuren. Van elk onderdeel werd de symboliek uitgelegd.

 

Tussendoor werd gebeden en gezongen.

Het is een initiatief dat door de aanwezigen heel goed is ontvangen. Hopelijk krijgt dit volgend jaar een vervolg. Voor de mensen die niet alle uitleg hebben meegekregen is er dan een herkansing.

Een impressie van de Pesach-maaltijd op Witte Donderdag in de Buitenkerk, en van de concerten in het weekeinde van Palmzondag, is hier te vinden. https://kampernieuws.nl/buitenkerk-passie-pasen/

Website nu beter beveiligd

Vanaf nu is deze site beter beveiligd. Voortaan wordt in de internetbrowser een slotje weergegeven in de adresbalk. Adressen in die balk moeten nu beginnen met ‘https://’. Alle pagina’s moeten gewoon bereikbaar zijn. Als er nog vreemde dingen zijn of stukken kwijt zijn kan dat via email gemeld worden bij de webredactie, dat lossen we dan zo snel mogelijk op.

Parochieblad maart 2018, pastorale column

Pasen: Sta op!

De Goede Week ligt weer voor ons. Te beginnen met Palmzondag.
Jezus komt Jeruzalem binnen. ‘Hosanna’ wordt hij toegezongen. Palmtakken worden gezegend en uitgereikt aan ons allen. De kinderen beleven hun vreugde met hun palmpaasstokken.
Eigenlijk begint daar al het moment van ‘sta op’ voor Jezus. Anders dan verwacht zal hij opstaan tegen alle vormen van verwachtingen die er ook in zijn tijd waren.

Om tot dat inzicht te groeien dienen we eerst het Paasverhaal uit het evangelie van Marcus te lezen. Dat eindigt in zijn oorspronkelijk vorm zelf in stilte (Marcus 16,8) en brengt zo weer iets terug van het absolute wonder dat Pasen is. Met in het centrum een graf met de functie van een baarmoeder.
Wie daar is, die is naar Bijbelse overtuiging niet alleen van de levenden, maar uiteindelijk van de Levende afgesneden, van God. ‘Niet de doden prijzen de Ene, niet de doden in hun stilte’, heet het in Psalm 115,7. Dat is de taak van de levenden. Maar met Pasen wordt deze rolverdeling doorbroken en klinkt uit de stilte van de dood de stem van het leven op. ‘Sta op’.

In het Johannes evangelie komt dat terug als Maria van Magdala huilt bij het graf  van Jezus. Zij realiseert zich dat zij met lege handen achterblijft. Alles wat haar aan haar geliefde leermeester Jezus herinnert, is verdwenen en zij kan niet anders dan zich definitief verlaten voelen.
Dan noemt Jezus haar naam “Maria”, teken dat Hij ziet wie zij is, wat zij mist en wat zij verlangt. Hij gaat van zijn kant opnieuw de door haar verloren gewaande verbinding met haar aan. Zo toont Hij zich als wie Hij tijdens zijn leven ook was: De altijd en steeds opnieuw ongrijpbare, degene die vrijmaakt en niet vastlegt. Anderen niet vastlegt maar raakt en verandert, zichzelf niet vastlegt maar zich toont als veranderend. ‘Sta op’!
“Rabboeni, meester”  roept zij uit in die herkenning. Als Maria van Magdala Jezus niet langer probeert vast te houden, dan blijft in hem de levende Aanwezigheid van Gods Woord van liefde, leven en licht met haar meetrekken. Hetzelfde geldt voor ons gelovigen die zich met haar aangesproken weten. Jezus vernieuwt steeds ons leven, waar het ook heenvoert en maakt het tot een nieuw begin van wat goed en waar is. ‘Sta op’!

In dat licht wens ik ons allen Zalig Pasen toe.

Pastoor Hans Boogers

 

Inhoudsopgave 
De Heer is waarlijk opgestaan 4
Sta op! 6
De 40 dagen 8
Bedevaart naar Heiloo 27
Armoede op de loer? 34
Vieringenschema 28
Cursussen 30
Vieringen overige locaties 34

 

Abonnement? Zie: Navolging Vandaag

Vastenboodschap 2018 bisdom Utrecht

Vastenboodschap: ‘Met Christus op weg naar Pasen’

Kardinaal Eijk heeft een Vastenboodschap gepubliceerd ten behoeve van de Veertigdagentijd die op Aswoensdag is begonnen. De tekst is gestuurd naar de parochiebesturen en de leden van de pastorale teams, met het verzoek deze zo breed mogelijk binnen de parochies te verspreiden. In zijn brief, getiteld ‘Met Christus op weg naar Pasen’, staat kardinaal Eijk stil bij Christus als weg. “Christus die over zichzelf zegt: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader tenzij door Mij’ (Joh. 14,6),” zo schrijft de Utrechtse aartsbisschop.

Lees hier de gehele Vastenboodschap van kardinaal Eijk

Parochieblad februari 2018, pastorale column

‘Het oude verhaal, actueel als deze dag’

Het is een oud verhaal uit de Joodse traditie, maar het is natuurlijk een verhaal van alle tijden zoals het in de wijsheidsboeken opgetekend is geraakt.

Het relaas over een vluchteling die bij de geleerde aanklopt. De soldaten zitten achter een onschuldige man aan en als ze hem te pakken krijgen hem waarschijnlijk doden. De geleerde verbergt hem, maar in een dorp kan niets verborgen blijven en de mensen worden bang. Ze gaan naar de geleerde toe en vragen hem om de vluchteling uit te leveren als de soldaten komen. Het dorp wordt anders vast uitgemoord als ze er achter komen. De geleerde staat in tweestrijd en studeert de hele nacht. Hij vindt ergens de zin dat het beter is dat één man sterft dan een heel volk. En wanneer de volgende dag de soldaten komen, levert hij de vluchteling uit die ter plekke werd gedood.
De dorpelingen waren opgelucht, maar de geleerde was dat niet, omdat zijn geweten bleef knagen. In de nacht staat de profeet Elia plotseling voor hem, deze vraagt hem wat er gebeurd is. ‘Ik heb een onschuldige uitgeleverd’.  ‘Dat was de Messias’, sprak Elia. ‘Maar hoe kon ik dat weten?’  ‘Als je niet de hele nacht in je boeken had gelezen, maar in de ogen van de vluchteling had gezien, als je niet de hele nacht in jezelf, maar met hem had gesproken, dan had je Hem herkend’.
Een diep tragisch verhaal eigenlijk. Het richt ons op de vraag: Maar wanneer hebben wij U hongerig of dorstig gezien, naakt, gevangen of ziek?  Dan zijn de verhalen van de paasmorgen uitbundig te noemen, die lopen tenminste goed af. Maar het geloven: het zien, gaat helemaal niet zo gemakkelijk, helemaal niet vanzelf.

Ik denk omdat de ommekeer van een mens pas wezenlijk tot stand komt als je je persoonlijk aangesproken voelt. Onze naam die in feite weerklinkt als wij de geloofsbelijdenis uitspreken of zingen, waarin wij het doopsel getuigen waarin onze naam en die van allen die in Hem geloven genoemd wordt. De geleerde man heeft met al zijn goede bedoelingen de Messias niet de gelegenheid gegeven om hem te roepen; En wij?

Theo L.M.M. van der Sman, Priester-assistent

 

Inhoudsopgave 
40 Dagen vasten 4
Pelgrimage 23
Vastenaktie 28
Maria Passie 31
Vieringenschema 24
Cursussen 26
Vieringen overige locaties 30

 

Abonnement? Zie: Navolging Vandaag